Embed

Rüyalar, Rüyalar..

http://www.youtube.com/watch?v=paTYxzcjOBU&feature=player_embedded#!

 

Sıcağın içimize işlediği günlerde çocukken, yedi kule oynardık...

 

Taşları dizerdik,

 

vururduk sonra onları,

 

toplardık.
 

Birisi dizmeye çalışırken, diğeri devirmeye çalışırdı.
 

Ben hep o kule olurdum, amansızca dizilirdim üst üste,
 

ucum bucağım olmadan yükselirdim gökyüzüne.
 

Seyrederken bulutları, acırdı birden canım.
 

Devirirdi birisi beni,

 

dağılırdım dört bir yana,

 

ve tum bunlara rağmen, toparlamaya çalışanlar ebelenirdi;
 

İzin verilmezdi bir araya gelmesine parçalarımın.
 

Şimdi yine aynı herşey,
 

gökyüzüne açmışken benliğimi, ansızın yıkılıyorum,
 

ebe kim,
 

toparlayan kim,
 

bilmem.
 

ben sadece güzel umutlardan uzak bir çocuk gözyaşlarında,

 

dağılıp gidiyorum.

 

Yorum Yaz
Bu içeriği paylaşın!
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !