Embed

Böyle olmasa ya bazı şeyler.

 

Bazı müzikler vardır.

Hani o sevgilisini kaybetmiş veya hiç olmamış bir çocuğundur.

Uzaklara bakar hep o, bu müzikler çalarken. Hep düşünür bir yerleri, bir şeyleri.

Tuhaftırda.

Kimi zaman gözlerini yorar sadece.

Öylece bekler neyi beklediğini bilmeden, bir şey beklemeyi hayal ederek.

Toplumun içinde, yalnızlık melankolisinin histeriye yol açmasını sağlar birde.

Hep yağmur yağsın ister.

O, yürürken, ödüllü filmlerin derin ve içten notalarının, her adımda ayaklarının altında eriyip gittiğini zannederek yaşamaya başlamıştır.

O çocuğa seslenmek istiyorum;

"Hey sen. Bir bilsen nereleri var kalk gidelim haydi.

Bırak geceyi, bak gökyüzü var salıncak kuracak kadar mavi, uyuyacak kadar bulutsu.

Bir bilsen ne ırmaklar var yüzünü yıkayacağın.

Nice güneşler var bak, ağlayan gözlerini kurutmak için.

Dünyanın bir yerlerinde kafana ağ kuracak örümcekler yok.

Seni korkutup uykunu kaçıracak olan böcekler.

Bırakta gel hadi şu yalancı enstrümanları.

Gel kendi notamızı yazalım.

Tek bedende ikilik çıkarma içimdeki çocuk!

Gel seninle biz olalım."

 

Yorum Yaz
Bu içeriği paylaşın!
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !